Ρώμη….μια πόλη γεμάτη φως

 

 Η πρώτη φορά που επισκέφτηκα την αιώνια πόλη ήταν αρκετά χρόνια πρίν και μπορώ να πω ότι την ερωτεύτηκα. Τα μνημεία της, ο ιταλικός της αέρας, οι εκδηλωτικοί κάτοικοί της με ενθουσίαζαν. Ίσως ταίριαζαν με το χαρακτήρα της νιότης μου. Κάτι μου έλεγε ότι θα ξαναγυρίσω όμως. Ίσως να ήταν το νόμισμα που είχα πετάξει στην fontana di Trevi

… Tο όνομα "Φοντάνα ντι Τρέβι" σημαίνει "κρήνη στους τρεις δρόμους" (tre vie), στην κυριολεξία σημαίνει "κρήνη του τριδρόμου" Το συντριβάνι αυτό σηματοδοτεί το τέλος του "σύγχρονου" Άκουα Βέρτζινε, του ανακαινισμένου Άκουα Βίργκο, ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου το οποίο υδροδοτούσε την αρχαία Ρώμη. Το 19 μ.Χ., οι Ρωμαίοι τεχνίτες εντόπισαν με την υποτιθέμενη βοήθεια μιας παρθένου μια πηγή καθαρού νερού περίπου 13 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Αυτή η σκηνή αναπαρίσταται στην πρόσοψη του σημερινού σιντριβανιού. Ωστόσο, το μήκος του υδραγωγείου είναι 22 χιλιόμετρα, γιατί δεν έχει ευθύγραμμο σχήμα. Το Άκουα Βίργκο οδηγούσε το νερό στα μπάνια Λουτρά του Αγρίππα. Υδροδότησε τη Ρώμη τουλάχιστον για τετρακόσια χρόνια. Η καταστροφή των υδραγωγείων από Γότθους πολιορκητές το 537 με 538 ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την αστική ζωή της ύστερης κλασσικής Ρώμης. Οι Ρωμαίοι στο Μεσαίωνα υδροδοτούνταν από μολυσμένα πηγάδια και από τον επίσης μολυσμένο ποταμό Τίβερη. Το Ρωμαϊκό έθιμο της κατασκευής ενός όμορφου σιντριβανιού στο τέλος ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στη Ρώμη επανήλθε το δέκατο πέμπτο αιώνα στην εποχή της αναγέννησης. Το 1453 ο πάπας Νίκολας Ε΄ τελείωσε τις επισκευές του Άκουα Βέρτζινε, έχτισε μια απλή λεκάνη σχεδιασμένη από τον ανθρωπιστή αρχιτέκτονα Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι για να σηματοδοτεί την άφιξη του νερού.

Σύμφωνα με την παράδοση λοιπόν όποιος πετάξει στα νερά της ένα νόμισμα και κάνει μια ευχή ξαναγυρίζει στη Ρώμη. Για την ευχή δεν ξέρω …αλλά εγω πάντως ξαναγύρισα. Στα χρόνια της ωριμότητας πλέον. Έχοντας περάσει διάφορα μονοπάτια στη ζωή και κάποια πολύ δύσκολα.

Η Ρώμη όμως ήταν εκεί το ίδιο μαγευτική και ερωτεύσιμη. Με υποδέχτηκε για άλλη μια φορά για να απολαύσω ένα δείπνο στη Via Venetto, να πιώ vero cappuccino στην piazza Νavona, να ατενίσω από ψηλά από την Piazza de Spagna την πόλη, να περπατήσω στο πάρκο και στους κήπους της Villa Borghese. Και κυριώς να καθίσω στην άκρη του Τίβερη. Και επειδή πάλι ένα νομισμα έπεσε στη Fontana di Trevi κατι μου λέει πως θα ξαναγυρίσω…για ένα ακόμα cappuccino εκει πίσω στο υπαίθριο café στο Castel Sant'Angelo …

Τοσκάνη ...ταξίδι στις καστροπολιτείες ...

Επειδή γνώση δεν είναι μόνο κριτήρια ασκήσεων και διαγωνίσματα αλλά και εμπειρίες από τη ζωή σκέφτηκα να παρουσιάζω στους μαθητές μου και διαδρομές στον κόσμο σε μονοπάτια που εχω κι εγω "περπατήσει". Γιατί η επαφή με τον πολιτισμό και την κουλτούρα άλλων λαών είναι ένα ακόμα λιθαράκι παιδείας...Καλές διαδρομές

 

Η πρώτη φορά που ταξίδεψα στην Τοσκάνη ήταν μέσα από τη κινηματογραφική οθόνη αρκετά χρόνια. Το «under the Tuscan sun»μου έδωσε μερικά ψείγματα μαγείας αυτού του τόπου. Έτσι η περιήγηση της Τοσκάνης όταν έγινε πραγματικότητα επιβεβαίωσε τα τις πρώτες εντυπώσεις που καλλιεργήθηκαν μέσα από τον κινηματογραφικό φακό.

Η Τοσκάνη είναι ένα μυθικά όμορφο μέρος. Τεράστια στην έκτασή της που φτάνει τα 23.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα –λίγο μεγαλύτερη από την Πελοπόννησο για να υπολογίσετε στο μυαλό σας τις μέρες που χρειάζονται- χρειάζεται να την επισκεφτείς πάνω από μια φορά για να εξερευνήσεις κάθε σπιθαμή της. Να απολαύσεις τις μοναδικές διαδρομές στη φύση, να επισκεφτείς τις πόλεις με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική και να χαθείς στα σοκάκια, να ξαποστάσεις πίνοντας ένα cappuccino ή απολαμβάνοντας ένα απολαυστικό gelato. Φτάνοντας λοιπόν στη Ρώμη (αν και υπάρχει και η επιλογή να ξεκινήσεις από Μιλάνο) νοικιάζεις αυτοκίνητο και ξεκινάς με πρώτο σταθμό τη Σιένα, ως τόπο διαμονής τουλάχιστον για δυο-τρεις μέρες, ως εφαλτήριο για όμορφες διαδρομές στους καταπράσινους λόφους της Val d’ Orcia.

Στη Σιένα δεν θα χρειαστείς αυτοκίνητο μια και δεν επιτρέπεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης (προσοχή που θα παρκάρεις γιατί οι κλήσεις παραμονεύουν). Τι να πει κανείς γι’ αυτήν την πόλη. Η Piazza del Campo στην οποία οδηγούν οι απότομες κατηφόρες από τις 17 γειτονιές της πόλης που φέρουν ονόματα ζώων με τη χαρακτηριστική της κλίση δεσπόζει μεγαλοπρεπής.

Ψηλότερα η Piazza del Duomo όπου ο καθεδρικός ναός κυριαρχεί εντυπωσιακός τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Από τη Σιένα μπορείς να κάνεις εξορμήσεις διασχίζοντας τους λόφους και θαυμάζοντας τα κυπαρίσσια στην άκρη του δρόμου –οι γνωστές απεικονίσεις των καρτ ποστάλ-και να επισκεφτείς το Chianti όπου είναι must η απόλαυση ενός ποτηριού κρασιού από τους περίφημους αμπελώνες της Τοσκάνης, το San Gimignano με τους 14 ψηλούς Πύργους, τις 4 μεγάλες πλατείες όπου θα περιηγηθείς θα φωτογραφηθείς και θα αγοράσεις αναμνηστικά, τη Voltrera πόλη γνωστή από την εποχή των Ετρούσκων όπου θα νιώσεις μικροσκοπικός μπροστά στα ετρουσκικά τείχη από τον 3ο -2ο αίωνα π.χ με τις καλά διατηρημένες πύλες την Porta dell Arco και την Porta Diana. Αν έχεις διάθεση για οδήγηση μπορείς να κατευθυνθείς νότια και να φτάσεις ως το Arezzo μια από τις παλαιότερες ιταλικές πόλεις με την περίφημη Piazza Grande. H μέρα ήταν βροχερή όταν φτάσαμε στο Αrezzo , αλλά το μικρό Ιταλικό εστιατόριο κουκλίστικο και οι επιλογές στο φαγητό μας αποζημίωσαν. Όσον αφορά την επιστροφή στη Σιένα από τον επαρχιακό δρόμο μαγευτική ... Τἢν επόμενη μέρα μας περίμενε η Φλωρεντία ...